20 van 2020: Parastou droomt van een echte proclamatie in 2021

Het bijzondere en bevreemdende jaar 2020 is voorbij. Het lot koos 20 mensen met een band met de UGent. Zij vertellen wat 2020 voor hen betekende, wat ze meenemen naar volgend jaar en vooral: hun hoop voor 2021.

Parastou groeide op in België, nadat ze op vijfjarige leeftijd met haar gezin vluchtte uit Iran. Haar universitaire studies vervolmaakte ze in Engeland, waar ze ook aan de slag ging als jurist. Na negen jaar in Liverpool keerde ze dit jaar met haar man, kat en hond terug naar België. In september begon ze aan de manama International Business Law.

Jelle Van Goethem - Foto door Thomas NolfWat betekende 2020 voor jou?

“2020 stond voor mij en mijn man in het teken van onze verhuis van Liverpool naar België. In Engeland is het heel gebruikelijk om meteen na je bachelorstudies aan de slag te gaan. Dat heb ik ook gedaan toen ik afstudeerde, al wist ik ergens dat ik hier in België een carrière wilde uitbouwen. De carrièremogelijkheden en arbeidsvoorwaarden zijn hier een pak beter dan in Engeland. Maar als jurist maakte ik zonder master weinig kans. Tel daar nog een nakende Brexit bij en de keuze was snel gemaakt: verhuizen naar België en ik zou opnieuw gaan studeren. In augustus hebben we onze auto volgeladen en zijn we vertrokken. Dat was een grote stap, want ik voelde me goed in Engeland. Maar ik ben blij dat ik nu alsnog aan een Belgische universiteit kan studeren.”

Op welke prestatie van het afgelopen jaar ben je het meest trots?

“Ik ben best fier op wat ik gedaan heb: mijn hele leven achterlaten, om hier een nieuw te beginnen. Ik had een heel comfortabel leven in Liverpool, met veel vrienden, een goede job… Hier begin ik in zekere zin weer vanaf nul. Mijn man en ik moeten nog veel leren over het leven in België. Dat merk ik aan de kleinste dingen. Een stom voorbeeld: in Engeland recycleert niemand. Alles gaat in één grote zak. Hier moet je alles sorteren. Dat soort dingen lijken vanzelfsprekend als je hier al lang woont, maar voor ons is het wennen. Het helpt dat mijn familie hier nog steeds woont. Daarnaast ben ik echt fier op onze reis zelf. Ik haalde mijn rijbewijs pas in november 2019. Toch durfde ik het aan om met mijn hele hebben en houden (en een kat en een hond) van Liverpool naar Dendermonde te rijden. Dat op zich vond ik al een prestatie.”

Wie was jouw strafste UGent’er?

“Zonder enige twijfel: Svitlana Berezhna. En ik denk dat alle studenten van mijn opleiding dat kunnen beamen. Zij is echt onze go-to person bij eigenlijk… alles. Van parkeerplaatsen vinden tot vragen over de opleiding zelf. Voor de vele internationale studenten in de opleiding is dat een ongelofelijke hulp. Het zijn die kleine dingen die het universiteitsleven in een nieuw land een pak aangenamer maken.”

Wat hoop je voor 2021?

“Ik hoop dat ik in het komende jaar kan afstuderen met mooie punten. Dat zou een goede start zijn van mijn leven hier in België.

Daarnaast vind ik het ook fijn om te zien dat meer jongeren met een migratieachtergrond de weg naar de universiteit vinden. Ik weet als geen ander dat dat niet evident is, en dat er extra hordes zijn die je moet nemen. Maar ik hoop dat die trend zich de komende jaren voortzet.”

Wat wil je meenement naar 2021? 

“2020 heeft voor mij bevestigd dat als je iets wil doen, je het gewoon moet doen. Lang stilstaan bij de gevolgen is zinloos. Of het nu gaat over een verhuis, een nieuwe studie, een extra master….

Het is altijd beter om je kans te wagen. De beloning zal des te groter zijn als je slaagt. En mislukt het, dan heb je er wel uit geleerd.

Mijn periode in Liverpool liep ook zo. Ik vertrok met een bang hartje. Nadat ik geslaagd was voor het eerste jaar, voelde ik mijn zelfvertrouwen groeien. Ik besefte: ik kan dit. Dat is een heel fijn gevoel.”

Wat wens je andere UGent’ers toe in 2021?

“Ik zou het heel fijn vinden als ik samen met mijn medestudenten kan afstuderen, inclusief officiële ceremonie. Het is een moment waar ik naar uitkijk, en waarvan ik hoop dat we het samen kunnen beleven. Heel wat studenten komen van heinde en ver om deze richting te volgen. Ze kennen de stad niet en leren nu eigenlijk maar een heel klein deeltje van het studentenleven kennen. Ik hoop voor hen dat dat wel nog komt. En voor mezelf eigenlijk ook! Dan kan ik alsnog beleven waar ik in het middelbaar van droomde.”

 

Lees alle interviews met 20 van 2020 op durfdenken.be

Ander nieuws