UGent-talent verenigd in muziek: alumni- en personeelsorkest Continuo

Continuo, het orkest voor alumni en personeel van de UGent groeide op acht jaar tijd uit van een kleine organisatie tot een volwaardig symfonisch orkest met meer dan vijftig vaste spelers. Op 27 en 28 januari geven ze een concert in Concertzaal MIRY. “We zijn niet vies van een experimentje”, vertellen Zyncke Lipkens en Kevin Hendrickx, twee van de oprichters.

De twee waren er acht jaar geleden bij toen Continuo werd opgericht. “We kenden elkaar al van het studentenorkest van de UGent. Toen we beiden aan de UGent gingen werken, begonnen we het muziekspelen te missen. Dus zochten we gelijkgestemden en zijn we met Continuo gestart.”

Liefde voor muziek én de UGent

Onder de leden zitten veel UGent-alumni, maar ook mensen die nu voor de UGent werken. “Van academisch personeel tot proffen”, vertelt Zyncke. “Wat opvalt, is dat er veel mensen uit de bètawetenschappen komen. Ik weet ook niet waarom dat is (lacht)”, voegt Kevin, die zelf gedoctoreerd heeft in de chemie.

“We zien elkaar wekelijks en we amuseren ons heel hard. We zijn een heel diverse groep, maar hebben twee dingen gemeenschappelijk: onze band met de UGent én de passie voor muziek.”

Ondertussen is Continuo een goed geoliede machine. “Wat begon als een informeel samenkomen van enkele muziekliefhebbers, groeide al snel uit tot een grote organisatie”, klinkt het. Dat is ook nodig, want het orkest komt wekelijks samen. “We hebben het geluk dat we mogen repeteren in de raadzaal van de faculteit Wetenschappen. Dat decaan Isabel Van Driessche meter is van Continuo, helpt daar natuurlijk wel bij.”

Mijlpaal in de Bijloke

Van Beethoven tot Tsjaikovski: het alumni- en personeelsorkest heeft de afgelopen acht jaar al veel bekende componisten geëerd, met hun optredens.Van bij de start is dat een belangrijk onderdeel van het orkest. “We treden al sinds het begin twee keer per jaar op: in januari en juni. Voor die eerste concerten waren we met een twintigtal. Maar voor de volgende productie zijn we al met bijna honderd.”

Het volgende concert "Continuo breaks bad" bewijst dat Continuo durft te experimenteren. Ze brengen een gedurfd en uitgebalanceerd programma met een amalgaan van klassiek en modern. Een krachtige ouverture van Mozart (Don Giovanni), muzikale knipogen uit Eine Kleine Nichtmusik (ja, dat lees je correct) van Peter Schickele, stevige ritmes in Se/Fe (een gloednieuw percussieconcerto van Ward De Jonghe door solist Wim Pelgrims) en de tweede symfonie van Borodin passeren de revue.